Frankrijk 2014

3 juli 2014
Zo heerlijk om bij je voordeur de vakantie te laten beginnen! Linksaf, zuidwaarts. Op weg naar Bordeaux, 1600 km. Dat is in drie weken stevig doortrappen maar daar zijn we wel weer aan toe. Een druk en emotie-vol voorjaar, weinig tandem gefietst. De eerste etappes zijn bedoeld als trainingsritjes. Hopelijk zijn we bij de eerste heuvels weer een beetje in conditie. We kijken er naar uit, het vertrouwde heilzame ritme van fietsen, eten, slapen. 
"Waar gaan we eten, waar gaan we slapen"  zijn de belangrijkste levensvragen. 
En "wat gaan we doen met de rest van ons leven" , dat is deze keer ook een thema. 
Genoeg tijd om daar over na te denken!

Dag 1
Thuis- Burgh Haamstede 95 km 
Het begon zoals gezegd meteen na het verlaten van onze "oprijlaan”. Linksaf, zuidwaarts. Vakantie begonnen. Eerst nog over vertrouwde polderpaden, kopje cappuccino in Delft, onze trouwstad en de stad waar ons kind is geboren. Veerpont bij Maassluis. We hebben de lat meteen hoog gelegd, een B&B in Burgh Haamstede geboekt, op een dikke 90 km afstand. En dat terwijl het broeiend warm is, we zien ergens een thermometer op 36 graden staan. Grevelingendam en Haringvlietdam vol met Duitse campers. We wisten toen nog niet dat de caravan passé is, de moderne toerist heeft een camper waarmee hij niet meer op een camping staat, maar in een dichtbevolkt woonwagenkamp op de daartoe door de gemeente aangewezen parkeerplaats. We zijn er niet jaloers op.Mooie B&B, weinig geïnspireerd B-en-B geheten, met hond (je suis tres allergique), maar zeer gastvrij en acceptabele eettent op loopafstand. Nadien nog de 1e helft van Brazilië - Colombia gekeken, maar we redden het eind niet. Dat zou nog wel vaker gebeuren de komende weken. Het ontbijt de volgende ochtend was royaal met veel oog voor de presentatie. Tomaatje, komkommer, aardbeien en eitje. Kun je tenminste een stukje op fietsen. Daar kunnen de Fransen nog wel wat van leren, met hun stokbroodje jam. 

Dag 2
Burgh Haamstede- Aardenburg 68 km 
Het lijkt wel herfst: wind (tegen natuurlijk) en regen. Stevig stoempen over de Oosterscheldekering, ieder schuifhuisje biedt tijdelijk even beschutting. Pontje naar toeristisch Veere, tijd voor koffie. Onze buurmannen dronken chocomel en aten daarbij een oester, om 11 uur in de morgen. Ieder zijn ding. Wij zijn ook wel van de oesters, maar zeker niet met chocomel.Later wordt het droog maar de wind blijft. Stoeien met de nieuwe GPS, ik word er toch nog niet echt gelukkig van. Eerste badplaatsen, extra vakantiegevoel. Later weids godvruchtig akkerland.Herberg de Rode Leeuw kan zo figureren in "Ik vertrek". Gras groeit uit de stenen van het terras, links rommelig open kantoor, we worden door de hond verwelkomd (hatsjie..!) . De fiets mag in de feestzaal die als rookhok wordt gebruikt, zware shag zo te ruiken. Maar wel een lieve vriendelijke mevrouw die erg haar best doet, ze geeft ons de rustigste kamer i.v.m. de kwartfinale vanavond. Maar dat hielp onvoldoende, het was nog lang onrustig in A. na de keeperswisseltruc (die we natuurlijk weer niet hebben meegemaakt). Maar wel gezellig een poosje voetbal gekeken in de dorpskroeg. Truien laten liggen, gelukkig werd er de volgende ochtend in het café gepoetst. Ze lagen er nog. Bram' s fietsbril niet meer, die had de hotelmevrouw wel gezien maar niet apart gelegd. Bij het ontbijt spreken we met een ouder (echt)paar, op weg naar de open-water-zwemwedstrijd in Sluis. In de leeftijdscategorie 75+ was hij (76) de vierde van de wereld. Ze hadden ook een tandem, dit voorjaar nog vanuit de Morvan naar huis gefietst. "Wij doen pas een koffiestop naar 40 km”, vertelden ze vol trots. Wij mogen van onszelf in voorkomende gevallen dat al vanaf 20 km. Watjes zijn we. 

Dag 3
Aardenburg- Veurne 80 km 
Dag van de lange rechte trajecten, weer stoempen tegen de wind in, tot Brugge volgens de GPS langs de Belgische betonbaan, daarna verder over de LF1 langs eindeloos rechte kanalen. Eerst bomenrijk en groen, maar later typisch Belgisch landschap: rommelig, overal staat wat. Veel bouwvallen, naast protserige huizen uit de huizencatalogus. Vrijstaand is in België de norm. Aan de horizon de betonflats langs de kust, gelukkig fietsen we daar niet langs. We houden van de beminnelijke Belgen, maar een stuk minder van hun opvattingen over ruimtelijke ordening. De regen valt bij bakken uit de hemel. We willen eigenlijk naar Duinkerken, maar met kletsnatte schoenen en soppende sokken geven we om half vier er in Veurne de brui aan. In de eerste straat rechtsaf staat een bord hotel, maar tegenover is " Chez Gaston”, B&B. Hollandse gastheer, gedeeld sanitair. Maar met droger en centrifuge. We drinken onze eerste bierre pression abbaye (Chouffe!) op een terras aan de markt, in het gezelschap van een aperitief drinkende, zwijgzame oudere echtparen. Gelukkig hebben wij meestal iets meer te bespreken.  Maar wij fietsen dan ook, altijd wat te evalueren.Bij de "Vette Os" volgt een negatieve culinaire ervaring. Niet op ons bord, de salade met zeevruchten is prima. Maar aan het tafeltje naast ons at een zeer corpulente, nog jonge buurman 450 gr bloederige entrecote. Alleen al de manoeuvre om zijn zitplaats in te nemen achter het tafeltje zorgde voor heftige kortademigheid. Af en toe boerend om ruimte te maken worstelde hij zich door het brok vlees. Het ging niet helemaal vanzelf, dat was op zich een geruststellende gedachte. Dat er geen plaats meer was voor tomaat en komkommer, begrijpelijk. Ga toch fietsen, dachten we. Maar op fietsvakantie hebben we wel vaker last van superioriteitsgevoelens.   

Dag 4
Veurne- Sangatte 102 km + een paar km vv naar het restaurant 
Prima fietsweer vandaag, half bewolkt, klein windje, niet te warm. Eerst weer stukje kanaal. Gastheer had bij het sobere maar voldoende ontbijt gezegd dat de kust tot Calais vooral veel industriegebied was, dus daarom waren we blij met de LF1 route door het binnenland. Klassiek licht heuvelig Noord-Frans landschap, golvende graanvelden, aardappel- en doperwtenakkers. Meeste dorpen slapend zonder veel voorzieningen, winkels dicht,  ook nog eens maandag.  Behalve in het vestingstadje Bergues, drukte door een marktje, maar dat lieten we helaas voor wat het was, ondanks bananenbehoefte. We zijn hier immers om te fietsen, en dat ging lekker vandaag . In Calais bleken tot onze schrik alle hotels vol i.v.m. de Tour de France die vanavond overkwam uit Engeland. Geen paniek, zei na enig aandringen de meneer van het Office de Tourisme,  hij had in Sangatte, 8 km verderop in de goede richting nog een heerlijke Chambre de hote in de aanbieding. Schoon gedoucht en met het fietswasje drogend in de aangrenzende tuin voeren we een uitgebreid telefoongesprek met dochterlief over zakelijke keuzes en over haar geweldige nieuwe liefde (een Cycletours-vriendje van de Hongarije-reis 2002….). We moeten nog een paar kilometer fietsen naar het restaurant en menen daardoor "tout”  van de Frans culinaire traditie te kunnen nemen: Entree(vissoep), Plat (vis/inktvis), Fromage, Dessert et (de)Café. Maar ’s nachts hebben we allebei last van het vette eten. De kaas en het toetje slaan we voortaan maar over. Onze motor kan het wel hebben maar onze galblaas kennelijk niet.Na afloop even een blik op het strand (tussen de bunkers) en de zee. Overstekende ferries, the white cliffs of Dover. Ultieme fiestvakantiedag! 

Dag 5 
Sangatte- Montreuil sur Mer 89 km 
Klimmen en dalen. Pic Nez, Pic Blanc. Prachtige vergezichten, op de achtergrond de zee, golvende graanvelden. Stevige klim naar Pic Nez, maar met kleine pauze halverwege geen enkel probleem. Koffie in leuk dorpje aan zee, veel Engelse oudere toeristen. "Die denken dat er hier een beter klimaat heerst dan aan de overkant van het Kanaal” zei onze gastheer vanmorgen. Kort na Boulogne volgt de steilste klim van de route, maar die is toch te pittig zo in het begin van de vakantie. Ik ga lopen, Bram alleen naar boven. Even later treffen we een ander stel op een Santos tandem, met lekke band, op weg naar huis. Beetje opscheppers, al 34.00 km gefietst op dat ding werd ons gemeld. We moesten ons best doen om in het gesprek in te brengen dat wij ook heus al wel veel gefietst hebben, al staat onze tandemteller nog maar op 15.000 km ergens.Na de ervaring van gisteren tegen onze gewoonte in telefonisch een hotel gereserveerd, maar dat gaat pas om 18.15 open. We klimmen het vestingstadje in (de Mer is trouwens in geen velden of wegen te bekennen…) en stuiten op een luxueus ogend Best Western hotel. Bram gaat eens kijken of dat in het budget past. De receptiemeneer heeft ontzag voor ons en geeft een upgrade naar een panorama room. Grote kamer, ruim bed, prachtige panoramablik naar het noorden. Kan ik al die pijnlijke heuvels nog eens zien. S ‘avonds gezellig in het zonnetje op het terras op de Markt gegeten. In bed nog even Duitsland-Brazilië gekeken. De dramatische 7-1 bij lange na niet meegemaakt.  

Dag 6 
Montreuil -leTreport 91 km 
Geen duur hotelontbijt, we eten onze eigen muesli op de torenkamer. Om iets over negen zitten we op de fiets. Met enige jaloezie bekeken door de rokende chauffeurs van de bejaardenbus, die ook in het hotel hebben overnacht. Op weg naar de Normandische invasiestranden ongetwijfeld. Of zijn er hier nog andere bezienswaardigheden? We weten het eigenlijk niet, wij doen alleen maar aan dom fietsen.We hebben moeilijkheden om het stadje uit te komen, raken ingesloten in de citadel, maar gelukkig vinden we een uitweg. Weer klimmen en dalen. Graanvelden, uitgestorven dorpjes, weinig spectaculairs. Koel weer vandaag, veel wind, spatje regen. De eerste 60 km ging heel goed, incl.de klimmetjes, maar daarna werd het zwaar, door de wind en regen. Desondanks toch nog even van de route af van Eu naar Le Treport doorgefietst. We willen vanavond Plateau de fruit de mer te eten aan de mer. We vinden een  enigszins somber hotelletje aan de winderige boulevard, zij-havenzicht. Op een terrasje met een Leffe blond en zicht op kleumende, zich vervelende badgasten komen we weer een beetje bij. Het plateau werd een iets bescheidener Assiette in leuk tentje om de hoek, zonder zeezicht trouwens. Maar met een schaaltje verse kersen uit eigen tuin toe. In bed naar Argentinië-Nederland gekeken. Tijdens verlenging gaan slapen maar ik was toch te nieuwsgierig. Via de live blog op de Iphone vernomen dat we er helaas uitliggen. B. Slaapt dan al lekker. 

Dag 7
Le Treport- Martin-Eglise 35 km 
De volgende dag moeten we onze Bourgondische behoeftebevrediging weer bekopen, de helling in Eu blijkt ook te steil. En te vroeg in de ochtend. Vooraf hadden we bedacht dat dit een semi rustdag zou kunnen zijn. Hotel op 35 en op 85 km. Daartussen niks. We liggen op schema, dus het zou wel kunnen. Het is koud en winderig, met een lichte drizzle. Heb koude benen en spijt mijn beenstukken thuis te hebben gelaten. De voorspelling is nog meer regen vanmiddag. In Martin Eglise, iets onder Dieppe is links het hotel en rechts de dorpskroeg. We twijfelen, doorfietsen of stoppen. We besluiten eerst te gaan lunchen in de kroeg annex postkantoor en er dan nog eens over na te denken. Menu drie gangen, 12,50 euro. De Bourgondiërs in ons geven zich weer gewonnen. Bij hoofdgerecht Moules frites hoort namelijk witte wijn en daarna kan je niet meer fietsen. Aan de overkant in de herberg is nog een kamer vrij, met zicht op een snelstromend beekje en een fraaie tuin. Ik slaap de hele middag, B. zit met een boek in een riant bad. Buiten is de drizzle overgegaan in echte regen. Goed besluit. Morgen nog matig weer, daarna wordt het beter, zeggen ze.  
Dag 8
Martin Eglise- Jumiege, 89 km. 
La Suisse Normande, kleinschalig landschap, dal van de Saâne. Lieflijk, vakwerkhuizen met lelies op de dakrand. Maar ook weer geen meter vlak, ook al meldt het routeboekje dat dit dal relatief vlak is. Met die routemakers heb ik sowieso wel een appeltje te schillen (er groeien er toch genoeg hier aan de boom). Ze zijn wel heel erg luchtig over de zwaarte van de route. Want alhoewel het klimmen erg goed gaat, (meteen terug in de kleinste versnelling en rustig omhoog trappen is de truc) vind ik de route toch wel vrij pittig.Gisteren via Booking een mooie CdH aan de Seine geboekt. Prachtig en rustig gelegen, we worden verwelkomd met een glaasje cider. We picknicken ’s avonds met een stokbroodje kaas op een bankje langs de rivier en zijn verbaasd over de hard langsvarende grote (container)schepen. Weer vroeg slapen.   

Dag 9 
Jumiege- Bernay, 86 km.  
Weer geen meter vlak, dwz de eerste tien km nog wel door vriendelijke appelboomgaarden langs de zuidoever van de Seine. Die zijn om de spieren op te warmen. Daarna volgt er een forse klim in het bos, die we met drie keer pauze maar zonder te hoeven lopen hebben bedwongen. We maken vorderingen! Later prachtige route, weer door rivierdal. Veel bloemen in de berm.Vanaf Bernay de gps gebruikt om bij ons hotel te komen in de Zone Industrielle. We werden getrakteerd op de steilste helling ever, afstappen maar weer. Troosteloos zakenhotel, maar kamer was ok en kostte maar 58 euro, de goedkoopste van deze reis. Pizza aan de overkant in lege pizzeria, ook al troosteloos. Maar samen hadden we wel een gezellige avond, juist die variatie in slaapplekken maakt zo’n fietsvakantie zo boeiend. Je zal toch maar iedere avond in de panoramakamer moeten slapen. 

Dag 10
Bernay-Sees 72 km.  
Het begon met miezer, dan wat buien en ten slotte stromende regen met een enkele onweersklap. Weer geen meter vlak, niemand op straat, best saai. We hoeven gelukkig niet zo heel erg ver vandaag.Mooie CdH in het centrum van het stadje Sees, gisteren geboekt per telefoon (ons best wel weggezakte Frans wordt ook met de dag beter). Enthousiast echtpaar, niet weg te slaan uit onze kamer. Alles zelf opgeknapt, mooie ruime kamers met veel licht. Onze fiets mag in hun woonkamer. Zij kijkt naar onze natte kleren en biedt aan ze in de droger te doen. Later bedenkt ze zich (iets geroken?) en suggereert ze eerst in de was te doen. Dat lijkt ons een prima idee, als ze dan toch een wasje draait zit er wel meer in onze fietstas na 10 dagen. Hij meldt nog dat er geen boiler is maar een gasketel, dus dat we onbeperkt mogen douchen. Na (niet zo kort) douchen en opdrogen is het buiten ook droog geworden. We doen een rondje Sees, hebben lekker gegeten bij le Normandy en op het plein bij de kathedraal even op een groot scherm gekeken naar de finale. U raad het al, alleen de eerste helft. Bij thuiskomst vinden we een mandje heerlijk geurende schone was voor onze kamerdeur. Wat een schatten.  

Dag 11
Sees- St Leonard des Bois, 47 km 
Ze blijken nog schattiger, hij vooral. Ze serveren een super ontbijtje, met fruit en verse broodjes. Hij komt er gezellig bijzitten met zijn kopje koffie en geeft toelichting op de potjes honing en jam. Zelfgemaakt, ofwel door zijn zwager. Het lekkerst vindt hij dat potje honing, op een gegrilleerd stukje stokbrood met die gezouten boter (we hebben keuze uit twee soorten). Moet ik het brood even voor jullie grilleren? Ja natuurlijk. We worden door hen beiden uitgezwaaid als goede vrienden. Of we hen positief willen beoordelen op Tripadvisor vraagt hij nog.  Natuurlijk, Chambres Dujarrier,  5 bis Rue des Cordeliers, Sees, een aanrader!!
Vandaag, 14 juli doen we een korte etappe vanwege de talloze klimmen, het zwaarste stuk van de hele route. Op slechts één enkele helling moet ik een kort stukje lopen, maar verder gaat het prima. We maken een foto op het hoogste punt van de route, bij een tank uit de laatste wereldoorlog. We zijn wel weer trots op onszelf. Dochterlief stuurt een berichtje dat ze iedereen vertelt over haar stoere ouders. Terecht! Het is vandaag droog en niet te warm. Het routeboekje zegt dat er zoveel klimmen zijn in deze etappe dat ze die niet meer per stuk apart vermelden. Alsof ze dat in de voorgaande etappes wel gedaan hebben…! Maar tamelijk inconsequent, een langere klim vandaag vermeldden ze wel, en die heftige klim voordat we in St. Leonard des Bois aankwamen stond er weer niet in. Het boekje is al uit 2007, dit najaar komt er een nieuwe versie uit. Er zullen vast wel meer mensen zijn geweest met dit commentaar. (Of ben ik de enige klimmetjes-zeurpiet?)De CdH met een fraaie kamer is in een kasteel in een met veel Europese potjes ontwikkeld recreatiegebied (over die Europese potjes later nog meer, we beginnen Geert wel een beetje te begrijpen). Picknick banken, tokkelbanen, kinderspeeltuin, moestuin. Veel mensen op de been, ze hebben een vrije dag vandaag. We worden ontvangen door een druif van een meneer, die ons meldt dat we helaas te laat zijn voor de lunch (13.30u). We zoeken een bankje voor een picknick met een door hem verstrekt flesje Blanc des Blancs. Ook niet vervelend.Na ons middagslaapje wandelen we naar dorp, bergaf, weer niet vlak. Ik zie al op tegen de terugweg maar dan blijkt hoe de conditie al is toegenomen deze weken.We drinken een biertje op het terras van een Biercafé (sinds wanneer hebben ze dat in Frankrijk?) met uitzicht op een recreatiegebiedje vol recreanten, het lijkt wel een wintersportterras, alleen daarvoor zijn de recreanten wat underdressed. Wij ook trouwens.
Onze gastheer is bij terugkomst blij dat we nog komen eten, er zijn maar twee andere tafels bezet. Hij spreekt wat Nederlands, zijn vrouw die de koksscepter zwaait (met veel kunde overigens) is van Nederlands/Aziatische afkomst. Die Aziatische invloeden treffen we ook op ons bord. Het is allemaal zo vervelend niet, fietsen in Frankrijk. We slapen weer als roosjes.  

Dag 12 
St Leonard des Bois - Brûlon 70 km 
Laatste dag met vele klimmen. Het leuke van het klimmen is (ja,ja) dat ik alle tijd heb om de wegbermen te bestuderen. Wat een bloemenpracht. Het is hier een Nationaal Park, dus er zal wel aandacht zijn voor ecologisch wegbermbeheer, het is een welkome afleiding. Heb helaas mijn bloemenboekje niet bij me (en Bram zijn vogelboekje ook niet, wat maar goed is, want er valt hier vogeltechnisch niks te beleven). Om 12 uur kiezen we voor een warme lunch in een café  vol met werkmannen. Klimmen maakt hongerig. Je kunt hier in Frankrijk voor weinig geld uitbundig lunchen, met wijn inclusief. Dat laatste slaan we maar af, evenals de cider, er komen nog wel wat klimmetjes.  En prachtige vergezichten. Resultaat-kijken noemen we dat: kijk, daar komen we helemaal vandaan.Later die middag treffen we een fietsend echtpaar uit Friesland dat met de fietsbus naar de Pyreneeën was gereden en de route in omgekeerde richting volgde. Altijd leuk, gesprekken met andere fietsers, je vindt zo snel overeenkomsten. Het was druk in de Vendee en langs de Loire vertelden ze. Maar wel prachtig. En ook niet echt vlak.De afgelopen dagen hebben we tegen onze gewoonte in de avond tevoren een hotelkamer geboekt. Spaarzaam bewoond landelijk gebied, hoogseizoen. Maar vanavond nemen we weer de gok.In St. Denis is Hotel le Croissant, langs de Route National. Maar 35 euro, maar onderwijl ik met de hoteleigenaar/kok met een totaal versleten kokskostuum sta te overleggen, komt in mijn blikveld een St. Bernard-hond langs. Ik denk nog even vooruit maar, misschien valt het mee, maar dan voegt zich een andere langharige schepsel bij de STBH en dan zien we er toch maar van af. Je suis tres allergique, n’est ce pas? Maar ook al was ik niet allergisch, dan nog vind ik die honden in de openbare ruimtes van een hotel maar smerig. Hij zoekt in de Gouden, in Frankrijk Gele Gids of er nog een hotel is in de buurt. In Chévillé, 13km verderop. Buiten hangen totaal vergeelde foto’s van de kamers, smalle bedden met een bidet pal naast het bed. Hoerenkamers denk ik, snelle seks voor vrachtwagenchauffeurs. Na afloop even lekker alles schoonspoelen. Of vooraf, ik wil het eigenlijk niet weten.Het volgende hotel is echter vol, we worden verwezen naar la Boule d’Or in Brûlon. " Nee”, zei de hoteldame op mijn vraag, "de weg daar naartoe is niet vlak”. Nou, dat was een understatement, er volgt een forse extra klim. Maar geroutineerd nemen we die zonder problemen.Dorpshotel (ze bestaan nog…) aan het plein. Voor het laatst in 1959 gerenoveerd. Vanuit onze kamer (dwars door het uitlekkende fietserswasje) zicht op Cafe des Sports, waar het een drukke bedoeling is. We gaan maar eens polshoogte nemen van de couleur locale.  

Dag 13
Brûlon - Pont des Ces 93 km.  
De laatste heuvelige etappe. Nog twee venijnige klimmen maar echt vlak wordt het pas 10 km voor de Loire. Maar daar is het dan ook wel weer echt helemaal vlak, vandaag althans. We komen onmiddellijk in de aloude Hollandse fietscadans, heerlijk. Maar ook veel drukker, gezinnen met ballonnen aan de fiets en veel te veel spullen. Ik heb een visioen van een mooi Logis de France Hotel aan de rivier, met bloemig terras aan het water. Na enig navragen belanden we in Le Bosquet in Pont de Ces. Weliswaar aan de Louette en niet aan de Loire, maar dat deert niet. Prachtig restaurant, heerlijk buiten gegeten met zicht op een zachtjes kabbelende rivier. Jong ondernemersechtpaar, zoals we wel vaker aantreffen deze weken. Ze blazen met veel energie de lokale horeca een nieuw leven in. Hard werken, dat wel. Het hotel mag nog wat aandacht, en zeker het ontbijt. Stokbroodje, croissantje, jam. Voor fietsers  volstrekt onvoldoende. Gelukkig verkoopt het plaatselijke bakkertje Pain Ceréale. Dat is ook een vooruitgang in Frankrijk. 

Dag 14 
Pont dec Ces – Ancenis 68 km
Klassiek fietsen langs de Loire, leuke dorpjes, kroegjes.  Niet met spanning afwachten of er wel een bar-tabac is voor onze ochtendkoffie. Maar erg heet, we lunchen op een bankje in de zon, maar zijn daardoor te erg opgewarmd. Nadien zoeken we rust in de schaduw, bij een aangelegd zwembadje in de Loire. B. gaat zwemmen. Ik knap een uiltje op het bankje. Vanavond gaan we eten bij wereldfietsers, Dominique en Maria en hun twee kinderen. Ontmoet in Thailand in november 2010, en in de maanden daarna kwamen we elkaar nog een paar keer tegen.  Terwijl ik op Koh San Road in Bangkok lag te genieten van een allerlaatste voetmassage, wisselde Bram mailadressen met ze uit, ze woonden in Nantes. Hun huis bleek 30 km verderop, weer noordwaarts, dus hij kwam ons halen met de auto. Genoeglijke avond met veel mijmeringen over verre fietstochten. We zijn maar beginners bleek wel. Voordat ze kinderen kregen Amerika van Ushaia in Patagonie naar Anchorage in Alaska en een rondje Middellandse Zee toen je nog door Algerije en Libië kon fietsen. En met hun jonge kinderen in een aantal (maandenlang durende) vakanties heel Zuid-Oost Azie (maar nog nooit bij de massage geweest…) Maar hij was wel wat uitgedijd, al snel bleek waarom. Bij het toetje kwam hij met 7 bakken ijs langs. Best wel lastig om dan te zeggen dat we (bijna) nooit een toetje eten… 
Bij thuiskomst lezen we het nare nieuws over een neergestort vliegtuig.  Zit er iemand aan boord die we kennen? Maar ook indien niet, een afgrijselijk bericht, we hebben zelf ook wel eens met deze vlucht gevlogen. Slecht van geslapen, ook al omdat het veel te heet is in ons kamertje. 
 
Dag 15 
Ancenis- Prefailles 130 km
We zitten al vroeg op de fiets, we hebben voor onze komende rustdag een hotel met Zeezicht geboekt in Prefailles, 115 km verderop. Eerst een stukje Loire, daarna Nantes, waar onderhoud van het fietspad en bijbehorende aanduidbordjes niet tot de hoogste toeristische prioritiet horen. Na enig verkeerd rijden vinden we toch een uitweg langs ongezellig industrieterreinen.  We steken de Loire over met een pontje en aan de overkant volgt een saai kanaal. Geen topdag vandaag. Juist op een dag dat we zo ver moeten fietsen krijgen we pech. De buitenband puilt uit, aneurysma is mijn doktersdiagnose. Nog geen 2000 km oud, dat klopt toch niet. Omdat ze zo nieuw waren hadden we geen reserveband bij ons, verkeerde keuze. Met Ducktape verrichten we wat herstelwerkzaamheden (nooit op pad zonder Ducktape….!) en verlaten het fietspad door de binnenlanden. Mocht hij knappen dan zijn we misschien dichter bij hulpbronnen. We redden het tot St Brevin waar we een andere band kunnen kopen bij Leclerq Sport. Na anderhalf uur oponthoud op de GPS verder voor de kortste weg. Dat blijkt niet altijd een succes, we staan opeens op de vluchtstrook van een autosnelweg. Pas om half 7 zijn we na talloze klimmetje in Prefailles. 130 km, te ver. Pff.  

Dag 16 Rustdag. 
Uitslapen, pain grille met jam als ontbijt (te laat voor het hotelontbijt), rondje haven, plateau de fruit de mer, massage, wasje, het lijkt we vakantie.  1237 km tot nu toe. 

Dag 17
Prefailles- St Jean de Monts. 85 km.
De derde vakantieweek begint met regen, maar er volgt een prachtige route over rustige (fiets)paden door de marais salante. Die zoutpannen zijn niet meer wat het geweest is, meestal grazen er schapen. Het zeezout wordt kennelijk tegenwoordig op een andere manier gewonnen. Maar we zien toch veel vogels (kluten, lepelaars, een enkele ibis). Omdat het regent verwennen we onszelf met een warme lunch. In een getijdehaventje eten we moules frites bij een oesterkweker, tweede keus maar op alleen oesters kan je helaas niet fietsen. Na de lunch wordt het droog. De laatste 20 km gaan over een duinfietspad, op en neer maar leuk, net het fietspad langs de duinen in Noordwijk. Bij de dagelijkse hotelzoektocht de eerste twee kamers afgewezen (geen goede plek fiets, geen eigen wc).Op naar het volgende dorp, maar dat blijkt een strandstad, het lijkt Benidorm wel. Nooit geweten dat ze hier dat fenomeen ook kennen. Veel seniorenflats, geen hotel te bekennen. Maar in een zijstraatje vinden we achter een kroeg een kamertje dat herinneringen oproept aan een Thais guesthouse, voor 60 euro. Hier goedkoop maar daar hadden we in Thailand een super-de-luxe beachfront bungalow voor. Lekker vis gegeten bij de Colonial, al mijmerend over een volgende fietsvakantie in Thailand. Al om half tien oogjes toe, best vermoeiend zo’n volgende vakantie plannen.   

Dag 18
St Jean de Monts - Les Sables d' Olonne 62 km
In de koele ochtend eerst langs de lange boulevard, vol met "joggende” bejaarden, gevolgd door een volgende strandstad. Daarna volgt een mooi padje langs zee en door de duinen terwijl de zon langzaam ons opwarmt. Het wordt steeds drukker, er zijn veel fietsende keutelende badgasten op ons fietspad. Het lijkt wel een behendigheidswedstrijd. Hekjes, oversteekjes, rotsblokken, voor een tandem een drama, maar Bram’s stuurmanskunst wordt steeds beter. Le Vendée a Vélo, zoals de route hier heet, is met veel Europees geld (ja, Geert) aangelegd om het fietsen in Frankrijk te bevorderen. Dat is  gelukt zo te zien, maar de route is minder geschikt voor kilometervreters zoals wij. We nemen regelmatig de gewone weg, daar kunnen we beter doorfietsen.Er heerst vakantiesfeer, een leuke afwisseling met het uitgestorven platteland van de vorige week. We drinken onze café au lait op een mooi terrasje aan het strand, glaasje water erbij geserveerd, waar heb je dat nog? Op het strand voor ons is een kindercrèche. Twee jonge meisjes doen erg hun best om zeker 40 peuters te vermaken. Dat lukt niet echt, zo af en toe gaat er eentje iets voor zichzelf doen. Op het strand is dat ook wel erg verleidelijk. Veel kinderkampen nog steeds in Frankrijk, dat was vroeger ook al. Blauwe tenten in het bos, bleke kinderen, kilometers lopen naar zee of meer. Er zijn vandaag veel korte klimmetjes, het is best vermoeiend, iedere keer weer aanzetten, moeilijk  om in het ritme te komen. We eten onze dagelijkse lunch met stokbrood, rauwe ham en zweterige kaas op een picknicktafel en eigenlijk voel ik me nog steeds moe als we weer vertrekken. We besluiten tot een  semi - rustdag, middagje strand hebben we ook wel verdiend.Maar als we een uurtje later ons melden op het strand van les Sables d’Olonnes is de rest van de wereld daar ook. Het lijkt wel Scheveningen op een mooie Hollandse zomerdag. Met enige moeite vinden we een vierkante meter om onze spullen neer te leggen. We hebben geen strandlakens en badmatjes gelukkig, daar was geen plaats voor geweest. Na een duik in de voor mij veel te koude zee besluiten we een terrasje te zoeken. Heerlijk  zitten lezen, half in het zonnetje, uitzicht op de stranddrukte voor ons. Vakantie.  

Dag 19 
Les Sables d' Olonne  - La Rochelle 109 km
De volgende etappe is een beetje problematisch qua onderdak, doorfietsen naar La Rochelle lijkt de beste optie. Maar dat is best een stevig stukje dus we kiezen voor wat afstekertjes. En boeken maar weer een hotel vooruit. Eerst weer strandsteden, dan opeens landinwaarts, klimmetjes en later weer langdurig voormalig marais. Maar in langere saaie stukken zijn we tamelijk goed geworden na onze tocht door Cambodja. Stelkluten en rode wouws larderen onze tocht. Ons hotel is mooi gelegen in de binnenstad la Rochelle, lekker gegeten bij le Marée, daarna nog een afzakkertje op het terras bij de sfeervolle haven.
In ons blikveld veel mensen bezig aan hun avondwandeling, living statues, goochelaars, jongleurs en veel ander entertainment. Leuk voor een avond maar voor ons een beetje te druk. 

Dag 20 
La Rochelle – La Tremblade 79 km
We verlaten La Rochelle via de Pont Transpondeur, daar waren we in 1995 ook al eens. Unieke hangbrug/veer, bijzonder ontwerp. Toen fietste een Cylcetours fietsgenoot met hoge vaart de brug op en kwam klem te zitten tussen twee planken. Met de fiets kwam het nooit meer goed, de eigenaar bleef gelukkig onbeschadigd. Gelukkig maar want ik was die vakantie toch al erg doktersdruk met steenpuisten, de hoofdwonden van Opa Jan en de krentenbaard van een Leidsch kindje. Heb nadien altijd zo lang mogelijk verzwegen dat ik dokter was.We fietsen weer door de marais en langs een voormalig spoor parallel aan het kanaal. Volgens het boekje kun je ook rechtsaf naar Brouage, maar er staat een bordje route barrée. Een autochtoon zegt dat het vast wel kan en we fietsen een avontuurlijk pad langs een kanaal, tussen de struiken en het hoge gras. Rijkelijk vogelleven links en rechts.In Brouage aten we ooit samen onze eerste oesters. Dat doen we nu niet, maar wel die avond als we in de haven van  la Tremblade genieten van onze laatste plateau de fruit de Mer deze vakantie. Overigens nadat we de hoge brug daar naartoe met twee vingers in de neus hadden opgefietst.
Even meenden we dat we in het weinig spectaculaire dorpje moesten eten, maar de kroegbaas verwees ons naar de haven. Een lang lint van restaurants op terrassen boven het water langs de getijdehaven. Weer een beetje Aziatische ambiance. Het laatste restaurant moesten we hebben, zei de kroegbaas. Hij had gelijk. 

Dag 21 
La Tremblade – Queyras 93 km
Langs de kust. Stranden en bankjes waar we niet aan toe komen. Prachtig zeezicht. We twijfelen, blijven we aan de rechter Gironde-oever of steken we over? De fietsbus vertrekt uit Bayas, 50 km ten noordwesten van Bordeaux. Maar zouden we Bordeaux toch nog kunnen halen? Dat schept wat makkelijker op straks: we zijn deze zomer naar Bayas gefietst maakt vast niet zo’n indruk. We nemen maar de bac naar de overkant. Dennenbossen, gezinscampings, rustige fietspaden. Groetende fietsers net zoals motorrijders onderling. Maar gaandeweg kiezen we er voor om toch niet naar Bordeaux door te fietsen (te ver) maar naar de Medoc. Midden tussen de wijngaarden slapen we in Queyras, een schijnbaar uitgestorven dorp met één hotel en één restaurant, waar we voor het eerst deze vakantie vies hebben gegeten. Maar het ontbijt de volgende ochtend onder de oude acacia’s maakte weer veel goed. 

Dag 22
Queryras-Blaye, 58 km. 
Deze route hebben we eerder gereden, met kind in 1995. Ik herken een boom waaronder we destijds meloenenpauze hebben gehouden. Door de wijnvelden. Dure medoc chateaus, er is hier zichtbaar veel geld verdiend. We hoeven niet zo ver vandaag en kiezen voor een warme lunch in Pauillac, met de werkmannen. Dreigende onweerswolken komen uit het noorden aandrijven. Aarzeling, opschieten om de boot van kwart over twee te halen en voor het onweer uit te zijn of afwachten. We besluiten rustig aan te doen maar op de korte etappe naar de boot in Lamarque blijkt dat we hem toch nog gaan halen. Maar goed ook, al varende over de Gironde zien we het onweer losbarsten boven Pauillac. In Blaye zijn we net iets te laat, door vette regendruppels vluchten we naar Café des Sport, 100 meter van ons slaapadres, maar daarvoor regent het te hard. We nemen maar een biertje met zicht op Vaudan’s citadel, waarbinnen we ooit kampeerden. Na de bui door naar Chambre de Hote waar na lang wachten een oud vrouwtje met stok verschijnt, ze doet de garage open. Daar treffen we naast een klein plekje voor onze fiets ook talloze kattenbakken. Die geur hangt door het hele huis. Krijg allergische klachten.  Bah, voor 109 euro. En ook nog een doorgezakt bed.  

Dag 23
Blaye- Bayas, 48 km
De afsluitende etappe, meteen weer lekker omhoog naar de watertoren. Ook dit weggetje komt bekend voor. Bij nadere inspectie staat er inderdaad een potloodstreepje op onze oude kaart. Door de wijnvelden, met minder chique chateaus. Het is heet vandaag. Laatste keer werkmanslunch, maar de dorpskroeg is vooral gevuld met bejaarden, het is zaterdag. Daarna nog tien warme kilometers naar de camping waar de bus vertrekt. Op lommerrijk gelegen ligbedden aan een klein meertje wisselen we fietsverhalen uit met andere fietsbussers. Ook weer dreigende luchten tijdens de picknick, maar gelukkig waait het over. De bus is op tijd en lang niet vol. Fijn voor ons maar niet voor het fenomeen fietsbus. Hij rijdt lekker snel door, en we hebben best goed geslapen.  

Dag 24 8 km
Rond 11 uur zijn we op Utrecht Centraal. Voor het korte treinritje naar Leiden moeten we helaas nog eens overstappen in Woerden. Met een bepakte tandem is dat nooit een pretje.
27 juli 2014
" After all that we’ve been through”. Bram kijkt me dan net zo diep in de ogen als Waylon bij Ilse deed (destijds dan…). Onze legitimatie voor weer een bordje oesters met een glaasje witte  wijn, of een bierre Abbaye, bij voorkeur met zeezicht. Culinair fietsen in Frankrijk. Er zijn wel eens mensen die suggereren dat we alleen maar fietsen om nadien lekker Bourgondisch te genieten, maar dat is echt niet (helemaal) waar. We vinden het helemaal niet erg om drie weken Schnitzel mit Bratkartoffelen te eten of simpele gebakken rijst met groente omdat dat het enige gerecht is dat we in het Thais kunnen bestellen, maar lekker eten en drinken is wel een thema, dat kun je aan onze niet geheel afgetrainde lijven ook wel zien.We kwamen volop aan ons trekken de afgelopen weken, 1800 km fietsend vanuit Nederland naar Bordeaux, al hebben we die laatste stad net niet gezien. Maar dat lag aan de Cycletours-bus, niet aan ons.

Het zit er weer op. Het was prachtig. 

Frankrijk 2014 in cijfers
 
Datum Begin Eind   Hotel Weer
4 juli 2014 Thuis Burgh Haamstede 95 B-en-B Zonnig, later drukkend warm en bewolkt
5 Burgh Haamstede Aardenburg 68 De Rode leeuw Eerst regen, windkracht 6 tegen.later beetje zon.
6 Aardenburg Veurne 80 B&b Chez Gaston Eerst bewolkt, na 12 uur regen, windkracht 5
7 Veurne Sangatte bij Calais 105 CdH Kerloan Half bewolkt, licht windje, heerlijk fietsweer
8 Sangatte Montreuil sur Mer 89 L'Hermitage Idem
9 Montreuil sur Mer Le Treport 91 LeRichelieu Koel, bewolkt, paar spetters
10 Le Treport Martin-Eglise 35 Le clos Normand Koud wind en nat
11 Martin-Eglise Jumiege 89 Au fil d'eau Bewolkt maar droog
12 Jumiege Bernay 86 Arcopole Bewolkt maar droog
13 Bernay Sees 73 Ch.d.H Dujarries Eerst miezer, later buien en tot slot stromende regen
14 Sees St.Leonard en bois 47 Domaine le Gaussard Licht bewolkt, droog
15 Pont des Ces Brulon 70 Boule d'or Licht bewolkt, droog
16 Brulon Pont des Ces 93 Le Bosquet Licht bewolkt, droog
17 Pont des Ces Ancenis 73 Le hotel de la Loire Snikheet
18 Ancenis Prefailles 130 Calluna Licht bewolkt, droog
19 Prefailles Prefailles 0 Calluna Licht bewolkt, droog
20 Prefailles St Jean de monts 85 L'oree des pins Regen, middag droog en licht bewolkt
21 St Jean de monts Les sables d' olonne 63 De Commerce Prachtig zonnetje, wind in de rug
22 Les sables d' olonne La Rochelle 109 Francois 1e Prachtig zonnetje, wind in de rug
23 La Rochelle La Tremblade 89 Le Heron cendre Half bewolkt, warm
24 La Tremblade Queyras 93 Aux vieux acacias Zon, warm
25 Queyras Blaye 58 Villa Peymerac Zon, warm, heftig onweer
26 Blaye Bayas 48 Camping la chene du lac, bus Zon, warm
27 Utrecht huis 13   Hollands weertje
Totaal     1782